Pagina:U santu Evangeliu segundu Mattè.pdf/120

Da Wikivivàgna
Sata a-a navegassion Sata a-a serchia

100

S. MATTÈ.


7 Allùa se sun alsæ tütte quelle vergini, e han preparòu i so lümmi.

8 Ma ê scemme han ditu a i asperte: dæne du vostru euiu, perchè i nostri lümmi s’ammortan.

9 I asperte g’han rispostu e han ditu: perchè per caxu u nu segge assæ nè per vuiâtre nè per nuì, andæ ciütostu da chi ne vende e accatævene.

10 Ma mentre andavan a accattâne l’è vegnüu u spuzòu, e quelle che ean prunte sun intræ cun lê a ê nosse, e l’è stætu serròu a porta.

11 Е finalmente sun anche vegnüe i âtre vergini dixendu: Segnû, Segnû, arvine.

12 Ma quellu rispundendu u g’ha ditu: in veitæ ve diggu mi nu ve cunusciu.

13 Stæ dunque sveggiæ, perchè nu seì u giurnu nè l’ùa.

14 Perchè cumme ün ommu partindu pe ün paize luntan, u l’ha ciammòu i so servituì e u g’ha cunsegnòu i so ben;

15 Е u l’ha dætu a ün sinque talenti, all’âtru duì e all’âtru ün, a ognün segundu a so capasitæ; e u l’è partìu sübitu.

16 Quellu dunque cu l’aveiva risevüu sinque talenti u l’è andætu, u i ha trafeghæ, e u n’ha guadagnòu àtri sinque.