Pagina:Pinocchiu2019.djvu/32

Da Wikivivàgna
Sata a-a navegassion Sata a-a serchia


da-a testa a-i pê, cumme s’u fuise ‘n vazu de gjagniu passu.

U turnò a ca’ bagnòu cumme ‘n pullin e sfinîu da-a stancheçça e da-a famme: e scicumme u nu gh’aiva ciü a força d’arezise in pê, u s’assettò, pôsandu i pê scui e inberniççæ surve ‘na câdêa piña de braxa açeiza.

Collodi - Le avventure di Pinocchio, Bemporad, 1892 (page 29 crop).jpg

E li u s’adurmì; e intu durmî, i pê, ch’ean de legnu, ghe piggiòn fögu, e adaxu adaxu se ghe carbunizòn e végnan çennie.

E u Pinocchiu u cuntinuava a durmî e a runfâ, cumme se i so pê fuisan quelli de ‘n atru. Finalmente insci-u fâ du giurnu u s’adesciò, percose quarchedün u l’aiva piccòu a-a porta.

— Chi gh’é? — u dumandò bâgiandu e frettanduse i öggi.

— Sun mi! — rispuze ‘na vuxe.

Quella vuxe a l’ea a vuxe du Geppettu.

Collodi - Le avventure di Pinocchio, Bemporad, 1892 (page 29 bis crop).jpg