Ott. Ti me metti uña bile do diavo! Parla se ti poeu, e non te fâ arrancâ e parolle de bocca a moddo de tira boscion!
Tib. E cose posso dî d’avantaggio? Voî non ve scordæ manco uña minima circostanza, e dî e cose tale, e quale come stan, o saæ parlâ inutilmente se dixesse de ciù.
Ott. Aomanco caro Tiburçio damme quarche conseggio, e dimme cose posso fâ in queste congionture così crudeli?
Tib. Me trœuvo imbroggiaò comme i polin in ta stoppa, e ho de besœugno de conseggio tanto mì comme voî.
Ott. Son assascinaò per questo maledetto retorno!
Tib. E mi son in roviña.
Ott. Te lascio dî Tiburçio; quando mæ Poære sarà informao de quello chi passa! Me pâ de veime scaregâ uña tempesta d’impropej, de villanie, de matrattamenti comme a un can.
Tib. Me parræ de sciortine a bon mercaô, a questo prexo. Ma ho poja de doveî pagâ e vostre ragasatte, con uña nuvora neigra, chi se và formando per aria de potentissime bastonæ che cioveran sciû e mæ spalle.
Ott. Oh! Viva il Cielo! Comme sciortî da questo imbarazzo in o quæ me trœuvo?
Tib. Ghe doveivi pensâ primma d’intraghe.
Ott. Ti me fæ vegnî l’affaro con queste tò leçioin nesce fœura de saxon.
Tib. E voî me fæ vegni l’anticœu, con quelle