fortuña. Però questo non basta per assegurame do tutto, de quello che o l'ha fæto per mì. Ho l’umô alegro, e rio continuamente; ma mentre che rio son molto seria, sorve çerti articoli; e tò patron o s’ingaña s'o se credde d’aveime accattâ, perchè sæ tutta a sò disposizion; ghe vœu âtro che dinæ! e per corrisponde a o sò amô in a manera co desidera, besœugna co me fasse un regallo dra sò fedeltæ, e che a sæ condía, e assaxonâ de çerte çerimonie, che son necessarie.
Mon. Questo è quello ch'o l’intende de fâ; che vœu dî, a’ termini de giusto, e dell’onesto; e s’avesse capío co pensasse diversamente non me ne saræ imbarassaò.
Flor. Questo è quello, che vœuggio credde, perchè ti me l’asseguri; ma per parte de so pœere vaggo prevedendo quarche ostacolo.
Mon. Troveremmo a manea d’accomodâ tutto.
Giaç. (a Florinda) A resomegianza dro nostro destin deve contribuî a fâ nasce a nostra amiçizia; perchè se trovemmo tutte due combattue da i mæximi batticœu, e esposte a e mæxime desgrazie.
Flor. Voî però aveì l’avantaggio de saveì di chi seì figgia; e l’apoggio di vostri parenti ve poeu fâ conosce, e impegnase a aggiustâ tutto, per assegurâ a vostra feliçitæ,