Sâta a-o contegnûo

Pagina:Seconda recugeita de comedie.djvu/49

Da Wikivivàgna


Arg. (tremando) Monodda?

Mon. E ben?

Arg. Son resoluto de daghe queste duxento doppie.

Mon. Me ne rallegro per vostro ben.

Arg. Andemmo a çercaro, che i ho adosso; son chì pronte.

Mon. Dæ chì, che ghe e porterò mì. Non è vostro decoro, che ve ghe presentæ davanti, doppo aveì fæto chì un’âtra figura diversa da quello, che seì; e de ciù averæ poira, co ve domandasse quarcosa d’avantaggio.

Arg. Ti dî benissimo, ma voræ pagà i me dinæ con caotela.

Mon. Comme! non ve fiæ de mì?

Arg. Non diggo questo... ma...

Mon. Poter de bacco! O che son un furbo, o che son un ommo comme se dæ? Ve credeì forsi, che mi ve vœuggie ingañâ? In tutto questo non gh’o âtro interesse, che o vostro, e quello de vostro Figgio. Se non ve fiê de mì çerchæve quarcun âtro, che mi non me ne vœuggio ciù imbaraççâ.

Arg. Piggia chì donque. (in atto di darli i denari)

Mon. Nò signor, no signor, se no son da fiâ, l'è ben che ve servì de quarche d’un âtro.

Arg. Oh, non me fâ ciù scene piggia chì. (come sopra)

Mon. Ve diggo de nò, e de nà. Non ve stæ a fiâ de mì. Chi sà, che non ve vœuggie truffâ i vostri dinæ?