Sâta a-o contegnûo

Pagina:O lamento de Didon 1873.djvu/7

Da Wikivivàgna

O l'é Crestian finn-a a l'ûrtimo peì: lê o credde a tûtto e a tûtti, fêua che a-o trattâ mâ e a-i birbi, e avendo in zoventù vixitôu quarche parte de mondo, o s’é posciûo persûade che l'é pëzo un’ipocrita che mille bindoli... O no credde a-o fatalismo , e o non ammette ne-e cose do mondo quella prepotensa d’ûnn-a forsa ignota che con parolla inscignificante a se ciamma Destin, ciù che convinto che bonn-a parte de sconcordanse e malanni da tæra, seggian prodûti e mantegnûi da quelle perfette e sûperlative macchine che se ciamman ommi!...

O dixe che-o l’ha 40 anni, ma ghe ne dæ ciú de 50.... Pe ûnn-a primma barba che g’han fæto mâ, o l’ha fæto voto de no se ne fâ mai ciú taggiâ. O rïe sempre, ma d’ûn rïe amäo e sardonico, e o ripete spesso: « Dixan che son matto, ma lö son balordi e birbi, e porriän sempre guagnâ ne-a monæa!..... Ma chi son queste çimme de galantommi!.. pe caitæ che staggan mocchi, che lascian quetâ chi no-i çerca!.. » Questi son i so intercalari. — O beive sempre de l’ægua, perché o sà che fræ Trinca pe aveì bevûo troppo vin, o l’ha dæto fêugo a-o convento. A poexia poi a saiva o so pan; e rimine ghe vegnan zù comme e sexe. Se ghe dï che Tizio e Cajo dïxan mâ de so poexie, lê sûbito o ve risponde: « Meschinetti! no san manco de prosa e trattan mâ, e voeì che s’intendan de poexia!.. in questo mestê, son comme i pesci fêua de l’ægua; lascæli giappâ; ragno d’ase o non arrivâ in çê, e povei lö se-a fortûnn-a a no foîse orba!... A fortûnn-a e-a natûa son due sguandrinn-e bisbetiche e matte, e questa segonda in moddo particolâ fra-e tante so strambalaje, a ve cacciava a lûxe ne-o tafanaio da