Sâta a-o contegnûo

Pagina:O lamento de Didon 1873.djvu/13

Da Wikivivàgna

15
Ma questo Enea che anchêu o m'ha misso in stradda,
De quello traditô o l'é pëzo assæ....
Che te posse piggiâte ûnna ventadda!
Che te possan da-o çê ciêuve e sasciæ!
Gran stralatton, o l'ëa sempre in sciampradda...
Dove ti é andæta, pövëa röba mæ!
Besêugna ben che foîse matta o guersa!...
Ma aöa a balla a l'é fæta... e mi son persa.

16
Ma se avesci sentio come o parlava!
E parolle o-e condiva con l'amê,
E con tanto fracasso lê o sospiava,
Che creddeiva de vedde cazze o çê:
E moen çentomia votte o me baxava,
E-o me cazzeiva réddeno da-i pê...
E mi a credda-o son stæta tanto drûa!!
Ommo tristo! de barbara natûa!...

17
Regordo quella nêutte maledetta,
Che piggiä da ûn assato convûlscivo,
Ti fïto ti dixeivi a mæ sêu a Netta,
Che-a me fesse de varma ûn lavativo...
Ma o mæ mâ o domandava ätra riçetta...
E ti ti-o conosceivi, ommo cattivo!
Allôa sci, che ho posciûo toccâ con man,
Comme t'aveivi in pëto un coêu de can.

18
Se creddiä quarchedûn che-o foîse ûn'ommo
Ato, benfæto, e de bella presensa,
Ma mi ve posso dî, che-o l'ëa mëzo-ommo,
Intendemmose ben, in apparensa;
Ne l'insemme o l'aveiva ascì de l'ommo,
O se fava sentî... e-o non ëa sensa
De çerta natûrale persûaxiva...
E lì o me fäva cazze, e-o m'inorbiva!