Sâta a-o contegnûo

Pagina:O lamento de Didon 1873.djvu/11

Da Wikivivàgna

7
Ciû d'ûnna votta ho visto a compascion,
Ese unna reixe che-a prodûe o mâ;
Comme un meschin chi sciorte d'in prexon,
O ûn maöto chi se-a filla da l'ûspiâ,
A mi s'é presentou questo birbon,
Che-o l'ea gran professô ne-o tiâ de spâ,
E tante o se n'inventa, e-o me n'infriccia,
Che son andæta là.... allegri Bacciccia!!

8
Tutto straççôu, co-e scarpe rebellæ,
Spampaggiando, o no poeiva andâ pe-i calli,
Azzunzeìghe, che-o l'ëa scannôu da-a sæ,
E o l'aveiva ûnn-a peja comme i galli:
A famme a l'ëa de primma qualitæ,
E o delûviava comme fa i camalli:
Confiæve in questa razza de sordatti!
E-o ve ciûcciava o vin pëzo che-i fratti.

9
In sce-e primme creddeiva che mæ fræ,
O l'avesse mandôu pe fâme a spia,
Ma quando e vintiquattro son sûnnæ,
L'ho sentïo mosconnâ l’Avemaria,
Tûtti i sospetti allôa me son scentæ,
E g'ho piggiôu un pittin de scimpatia,
Ma doppo çerti fæti tanto tristi...
Mi no creddo mai ciû ne-i scciappacristi!

10
Comme o l'ha pinn-a, o se mette a parlâ
De battaggie e de mondi de sciabbræ,
De miggæa o n'ha misso in carnesâ,
I ommi o-i ammazzava comme i bæ,
Ma a fin di conti o l'é dovûo scappâ
Dopo questi so vanti sbardellæ. . .
O m'ha contôu comme brûxava Troja....
Ma perché ti n'é cheito in man do boja!