Senza tanti sæ ne mæ,
A fà invito a-o nostro Re
De degnäse d'onorâ
A futûra Espoxizion,
Che a no poeiva ancon contâ
Che in sce ûn solo baraccon!
Cöse serve che ve conte
I so caxi e so avventûe,
Comme e quando, spinte o sponte,
E palanche son vegnûe?
Ma pe fâla ciû spedïa,
L'é che in bonn-a conclûxion
Sta baracca, a l'è riûscïa
Unn-a bella Espoxizion.
CATTAINETTA
Me l'han dîto, coscì sento.
E pe-o meno, vorriâ dî
Ch'ëan tûtti ommi de talento
Quelli là, pe poei riuscî!
SCIÔ REGINN-A
De talento? eh.... ma.... segûo....
Chi n'ha meno, chi n'ha ciû,
Ma per mi ö l'é ûn pozzo scûo,
Nö gh'é metto bocca sciû
CATTAINETTA
L'é percöse cöre a voxe
Che son tûtti faccendê
Che stan lì pe piggiâ a Croxe
Eccettuòu che ö sciô Cravê
Che ö le zà Commendatô,
O vêu ëse Senatô
Pagina:Lunaio.reginna.1893.djvu/85
Câa