« Ma l'è pur troppo vëo
Che se ghe n'é da rëo
Insemme a pochi dotti
Gh'emmo di gren fagotti!,...
« Chi sacce a sò materia
Miæ che son pochi ben,
Confûsi â gente seria
Gh'é pin de ciarlatten;
« E-a quelli, perdiesantena!
Guai chi ghe cazze sotta;
Han ûn toppë, ûnn-a mûdria
Han ûnn-a faccia rotta,
Ch'a leva i sentimenti,
Ch'a ve sequestra o sciôu;
Moî sensa s.......
Lì, secco, fulminôu!
« Ma l'uomo...... a cui natura
Concesse il suo segreto.......
Lê o l'é d'ûn ätra böra,
Quello o l'é ciù discreto;
O ve sà stä ne-i termini,
O no fà mai fraccasso,
Insomma l'é imposcibile
Che lê o fasse o paggiasso,
« A scienza pura?!...... a vëa
Scienza, quella ch'o mi!....
Ma quella a l'é ûnn-a Dëa
Ah! quella, quella scî!.....
Veddei? — Quella a s'attacca
A-a cösa a ciù piccinn-a;
Fin quello che in ta stacca
Tanto a ve l'indovinn-a:
Pagina:Lunaio.reginna.1892.djvu/74
Câa