Sâta a-o contegnûo

Pagina:Genio ligure 1697.djvu/37

Da Wikivivàgna

cantava "Lilia froia", e m'haveræ buttòu sciù unna bonna monæa, oura a l'ha rotto, e mi oura, come ti me pœ scrive, son infante nuda, e me mantiegno con ro læte de dótrei agni fà; si ben sæ? per ditera, no penso de fá ciù guæri stà vit[t]a.

Cap. Ti vœ abbandoná ra siá Dianira?

Ant. Ou per ditera, ra signora no manca, ca no sæ compía, in tutto, ma ro patron, chi leveræ ra ruz[z]e a un chiodo, o rangogna, co l'orræ un pó ciù streitetta, e mì, che son aviá con ra mæ libertæ, a stá a razion, ghe patiscio un pó troppo.

Cap. O pá pu, che in casa ti comandi.

Ant. Quanto a ro dí, mi m'agiut[t]o, ma n'attrœvo chi fasse; e se no foisse, che quarche votta ra lengua m'agiut[t]a, fin a ro garson de cosin[n]a m'orræ stá de sóvera.

Cap. Se te desse l'animo a manezá