Sâta a-o contegnûo

Pagina:A.Sciortia.da.Cazassa.de.S.Giacomo.da.Maen-na.1822.pdf/8

Da Wikivivàgna
8
Belle Cappe, oh che portento!

Pän ciannæe, teja d’argento,
Con sciôi d’öu vêuæ da-o c[orzêu,]
Tabarrin de velûo blêu,
Inciastræ d’argento, e d’öu,
Recammæ ciù che un viadöu[,]
Grande impronto chi ghe pe[nde],
Zà d’argento, se gh’intende,
Е un conçerto, stæ a sentî,

De Sunoeì, che fan stordî.

Segue a terza Compagnia

Da Gran Madre do Segnô,
Tutta in teja d’öu vestia,
Quanto sciato! a fa furô,
Dæ un pö mente a tutti i Fræ
Se no pän a fêugo indoæ,
Miæ che spicco ghe fà adosso
Quello bello velûo rosso
Recammôu di tabarrin,
Tutto in öu a cartolin,
E all’impronto coscì grosso,
Chi è d’argento, ghe dî osso?
Aviei visto a Croxe avanti
Neigra d’ebano farsia

De recammi, e i belli canti