Sâta a-o contegnûo

Pagina:A.Colombiade.Pedevilla.1870.pdf/162

Da Wikivivàgna

83
Ean quattro in tutto, un ommo zà d’etæ,
E due donne ciù zovene e un ragasso;
A-i vestî de cô sperso e rebellæ,
A-a cea patia, a l'aia trista, a-ô passo
Languido paivan tutti mâtrattæ
Dä miseia, da-ô crussio e da-ô strapasso;
E n’han mostrôù quand’eimo in tæra a viva
Gioia da moæ pe un so figgiêu chi arriva.

84
Uña che a paiva a-i moddi e ä gentilessa
A padroña, a l'ëa circa de trent’anni;
Gh'ëa in lê de tracce d’uña gran bellessa;
Ma veddeivi ne-a cea e ne-a vitta i danni
Che aveiva fæto da gran tempo ä stessa
Uña serie de guai e de malanni;
L’ëa cian ô sen, e spalle un pö arriondie,
Ean desdæte e so masche e scolorie.

85
Regordavi ne-ô veddila un casin
Zà vegio e che pä quæxi ch’ô derrûe;
Ma ghe scrovî, quantunque ô segge pin
Do macce, de pertuxi e de fissûe,
E tracce d’un ornato galantin,
E d’uña de ciù belle architettûe;
E pensando, che un’opera d’autô
Classico a và in malôa, ve fa mâ prô.

86
S'ammiavimo in scilenzio pe un pessetto:
A-a fin pe-a primma a donna a me s’accosta,
E a me dixe: che ô Çê ô scie benedetto,
Che pe conforto ô v’ha mandôu chì a posta!
L’ho pregôu mille votte, che diretto
Da lê vegnisse un barco a questa costa;
Per lê questo mæ voto ô l’è compio,
E ô ringrazio de chêu, ch’ô m’ha exaudio.