De Franchi Comeddie 1781/Re furbarie de Monodda/II12
| ←Scena XI | Re furbarie de Monodda de Atto II - Scena XII |
Atto III→ |
| a m co-a tirde a l'é stæta reiza co-a doggia m (mm) |
Ottavio, Leandro, Monodda.
Ott. E ben caro Monodda æto fæto ninte per mì?
Lean. E per levâ a mæ cara d’in a miseria dove a se trœuva, æto fæto ninte?
Mon. (a Ottavio) Queste son duxento doppie, ch’o birbaò a vostro Poære.
Ott. Ah caro ti me dæ a vitta.
Mon. (a Leandro) Per voî non gh’è stæto lœugo a fâ ninte.
Lean. (volendo andarsene) Dunque besœugna morî, non gh'è ciù vitta per mì; senza a mæ cara Florinda. (in atto di andar via)
Mon. Adaxo, adaxo. Seì coscì pronto a perdive d’añimo?
Lean. (rivoltandosi) Cose vœutto che fasse?
Mon. Gh’è quarcosa per voî ascì.
Lean. Ti me restituisci a vitta.
Mon. Con condizion però, che me permetteì de fâ uña vendetta da ninte contro vostro Poære, per quello ch’o m’ha fæto a mì.
Lean. Tutto quello che ti vœu.
Mon. Me o prometteì davanti a’ testimonii?
Lean. Te diggo de scì.
Mon. Veivo[sic] chì çinqueçento scui. (gli dà la borsa)
Lean. Andemmo presto a rescattâ quella che adoro. (via)