De Franchi Comeddie 1781/Re furbarie de Monodda/I7
| ←Scena VI | Re furbarie de Monodda de Atto I - Scena VII |
Atto II→ |
| a m co-a tirde a l'é stæta reiza co-a doggia m (mm) |
Tiburçio, Monodda.
Tib. Confesso che veramente ti ê un grand'ommo. Veddo che o tò affare comença a piggiâ boña ceiga. Me començan a mancâ i dinæ per a nostra sussistença; e avemmo a e trosse da gente, che ne froscian.
Mon. Lascia fâ a mì; a machina l’ho trovâ. Vaggo çercando solamente in a mæ testa un ommo fidato, chi me posse finze un personaggio do quæ ho de bezœugno. Vegni chì. sta drîto. carcate un poco o capello a moddo da taggia e squarça, âia brusca, uña man sciù o fianco, guardame da araggiaò. marcia un poco da Rè de teatro. Benissimo, benissimo. Vegni con mì. Ho di segretti per fate comparî un âtra faccia, e fate cangiâ a voxe.
Tib. Te prego però a non me fâ piggiâ bæghe con a giustiçia.
Mon. Via via, non te dubitâ. faremmo da boin compagni, e amixi. Gianco e brun tanto per un. Doî o treì anni ciù o manco de galera non son quelli che possan trattegnî o nostro cœu nobile, e generoso. (via tutti)